Rozdział 5 " Tomek"

Rano bardzo bolała mnie głowa. Była 11 dostałam sms'a

Hej Wiki dzisiaj wracam do 

Krakowa. O 12.35 mam być na lotnisku.

Przyjedziesz? Proszę, pójdziemy na śniadanie.

Tomek.. ; )

Tomek najlepszy przyjaciel jakiego można mieć. Ostatnio widziałam go miesiąc temu bo wyjechał do pracy, do Londynu. 

Poszłam do łazienki ogarnąć się. Ubrałam czarne spodnie, koszulę w kratkę i kurtkę. Następnie wzięłam telefon i autobusem pojechałam na lotnisko. Jechałam jakąś godzinę bo były korki. O 12.10 byłam na miejscu, weszłam do budynku i usiadłam na ławce. Myślałam o pamiętniku, gdzie ja go mogłam zgubić!  Nagle usłyszałam głos jakiejś kobiety która mówiła że samolot z Londynu będzie za jakieś 5 min. Siedząc na niewygodnej ławce patrzyłam non stop  na zegarek. Po chwili spostrzegłam przyjaciela biegnącego w moją stronę.

-Wiktoria ! -krzyknął 

Mocno go przytuliłam 

-Tomek, stęskniłam się ! -mówiąc to pocałowałam go w policzek 

-Ja też, idziemy na śniadanie ? Niedaleko jest mała kawiarnia 

-Jasne, daj pomogę ci

-Dzięki- podał mi torbę z laptopem 

Gdy byliśmy na miejscu zamówiliśmy rogaliki i ciepłą herbatę

-Jak było ? -spytałam pijąc łyk herbaty

-W porządku, tylko że tam cieplej-zaśmiał się

-Heh, nie będziesz tęsknił ? 

-No teraz już nie - powiedział i spojrzał mi prosto w oczy 

-Aha.

-A co u Ciebie ? 

-Dobrze-skłamałam

-No właśnie widzę. Wiki masz już 18 lat, możesz się wyprowadzić i zakończysz ten koszmar

-Tomek to nie takie proste. Nie mam niczego. Ojciec mi kasy nie da bo sam nie ma 

-A praca ? Możesz zacząć pracować, jeśli jej nie znajdziesz w Krakowie wyjedź ze mną do Londynu 

Nic nie odpowiedziałam.

-Tu nie tylko chodzi o ojca i o kasę prawda?-spytał

-No, wczoraj była impreza. Jak zawsze zabieram pamiętnik ze sobą. Szłam do łazienki i gadałam  z takim jednym kolesiem, który dał mi swój nr i gdy wkładałam tą karteczkę do torebki, zgubiłam go..

-Co?

-No pamiętnik 

-Kupisz sobie nowy

-Ty nic nie rozumiesz ! Ja pisałam tam od dwóch czy trzech lat! Tam jest wszystko -łzy napłynęły mi do oczu 

-Wiki, uspokój się znajdziemy go 

-Naprawdę ?

-Tak pomogę ci jakoś..

-Dziękuję, zawsze wiedziałam że mogę na ciebie liczyć !-mówiąc to przytuliłam go

-Chodź pójdziemy do mnie i na spokojnie pogadamy 

-Ok..

________________________________

Następny dodam za jakąś godzinę lub dwie :)

Nowy bohater - Tomek